{"id":2824,"date":"2026-03-05T08:18:46","date_gmt":"2026-03-05T08:18:46","guid":{"rendered":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/?p=2824"},"modified":"2026-03-05T08:18:46","modified_gmt":"2026-03-05T08:18:46","slug":"candu-u-turskoj","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/2026\/03\/05\/candu-u-turskoj\/","title":{"rendered":"CANDU u Turskoj?\u00a0"},"content":{"rendered":"\n

Kompanija Candu Energy (deo grupacije AtkinsR\u00e9alis) i Turska nuklearna energetska kompanija (T\u00dcNA\u015e) potpisale su memorandum o razumevanju u cilju ispitivanja mogu\u0107nosti za izgradnju kanadskih CANDU reaktora na novim lokacijama u Turskoj. Sporazumom je predvi\u0111ena razmena tehni\u010dkih podataka, iskustava i ekspertize, kao i evaluacija regulatornih zahteva i potencijalnih poslovnih modela finansiranja<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"NE
NE Kin\u0161an sa CANDU reaktorima. Foto: Wikimedia<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Potpisivanju sporazuma prisustvovali su ministri energetike obe zemlje, a turski ministar Alparslan Bayraktar istakao je da je cilj Turske diversifikacija energetskog portfolija i pove\u0107anje nuklearnih kapaciteta kroz nova partnerstva. On je naglasio da geopoliti\u010dki razvoj doga\u0111aja u svetu zahteva nove saveze, ozna\u010davaju\u0107i po\u010detak “nove ere” u odnosima Turske i Kanade.<\/p>\n\n\n\n

Mi dodajemo da se na jugu Turske ve\u010d gradi prva turska nuklearna elektrana Akkuyu sa \u010detiri VVER-1200 reaktora, ali da Ankara uporedo vodi pregovore sa Ju\u017enom Korejom, Kinom i sada Kanadom za projekte u Sinopu i Trakiji. A mi obra\u0107amo pa\u017enju na jednu pomalo neuobi\u010dajenu praksu: menjanje strate\u0161kog partnera i uvo\u0111enje dve potpuno razli\u010dite tehnologije. Naime, strate\u0161ki partner Turske u projektu  Akuju je Rusija koja tu gradi reaktore VVER dizajna – reaktore sa vodom pod pritiskom. CANDU dizajn je tehnolo\u0161ki potpuno druga\u010diji, u pitanju je reaktor hla\u0111en i moderiran te\u0161kom vodom, zbog \u010dega kao gorivo mo\u017ee da koristi prirodni, neoboga\u0107eni uranijum. Jo\u0161 jedna prednost ovog dizajna je mogu\u0107nost zamene goriva bez ga\u0161enja reaktora (zbog toga \u0161to se gorivni elementi nalaze u individualnim cevima). <\/p>\n\n\n\n

CANDU, opet ima i nekoliko mana: dizajniran je za operisanje u trajanju od 30 godina nakon \u010dega je potreban temeljni i veoma skup remont u kojem je potrebno potpuno zameniti gotovo sve elemente reaktora, uklju\u010duju\u0107i tu i kalandriju, odnosno reaktorsku posudu. Druga mana je, pak daleko kompleksnija: poslednji CANDU je u rad pu\u0161ten pre skoro dvadeset godina i to u na\u0161em kom\u0161iluku (u Rumuniji), pa ostaje pitanje da li kanadske kompanije koje su CANDU razvijale i gradile imaju kapaciteta i takozvani \u201cknow-how\u201d za efikasno izvo\u0111enje ovakvog kompleksnog projekta. <\/p>\n\n\n\n

Ina\u010de, Turska planira da do 2050. godine u sistem uvede i 5 GWe kapaciteta kroz male modularne reaktore (SMR), dok se za velike projekte razmatra i najnoviji kanadski dizajn Candu Monark snage 1.000 MW.<\/p>\n\n\n\n

Izvor: World Nuclear News <\/p>\n\n\n\n

S.A. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kompanija Candu Energy (deo grupacije AtkinsR\u00e9alis) i Turska nuklearna energetska kompanija (T\u00dcNA\u015e) potpisale su memorandum o razumevanju u cilju ispitivanja<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":702,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[23,19],"tags":[44,138],"class_list":["post-2824","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-studije-slucaja","category-vesti","tag-candu","tag-turska"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2824","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2824"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2824\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2825,"href":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2824\/revisions\/2825"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/702"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2824"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2824"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nuklearnaperspektiva.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2824"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}